Fajnie było zobaczy ć to w formie animacji 
Młody ciekawy wszystkiego rozbraja pytaniami. To chyba jest w dzieckach najfajniejsze, że są szczere do bólu z pytaniami, nie mając jeszcze zaprogramowanych hamulców (tego nie przystoi, tamtego nie przyleży itd). Oby po mamusi zachował kreatywność a po ojcu charyzmę lwa Ken w roli filozofa hydrologa - bezcenne Od razu uśmiech sie pojawia więc mam nadzieję na ciąg dalszy a co do kolekcji itd to trochę tego uzbierałaś :O ) jak wleze do menu więc dzięki za infosa 
- widać tak moja "uroda".
Zabawy z kolegą było mu za mało; zresztą wiadomo że kolega nie zawsze może przyjść z wizytą. Tymczasem widać, że Ken bardzo się wciągnął w wychowanie i kształtowanie charakteru syna i dobrze, bo dobrego ojcowskiego przykładu nigdy za wiele. ) urodziny, w trakcie których Dennis przeskoczył do etapu nastolatka. I tu powiem, że widać Twoją mistrzowską rękę do tworzenia simowych ludzików! Gdy rodzice są ładni i przystojni, to jaki może być syn? Wiadomo, że tylko przystojniakiem jakich mało! Brawo, chłopak wygląda super i łączy w sobie urodę zarówno mamy jak i taty! A to w The Sims 4 nie jest łatwe do osiągnięcia. 
Wie co i gdzie się kręci. Odcinek pojawił się akuratnie w okolicach dnia tatosława a tu tatosław jest bardzo zadowolniony z syna i służy mu pomocna łąpka we wszystkim Przyjaciel "wirtualny" dla dzieckó powala nie widziałęm jeszcze u siebie takiej interkacji więc zapytam czy widzą go rodzice czy jak sie domyslam raczej tylko dziecka przy użyciu swojej wyobraźni? Swoją drogą, może też bym sie zdziwi tym nagłym zacietrzewieniem ku zdobywaniu wiedzy widząc wcześniej tworzenie sztuki alternatywnej z farb i odpadków przez niedorosniete jeszcze dziecię Skoro już wiemy, że dziecię po wyrnośnięciu do kolejnego etapu życia spełniło wymagania swojego Twórcy to ciekaw jestem na ile spełni oczekiwania rodziców simowych Może będą do niego mówić per "Panie psorze" 
. , dopiero decyzja o pociągnięciu wątku rodzinnego (od bobasa do młodego dorosłego) ukazała przyjaciela w całej "krasie" . Więcej na ten temat wytłumaczy Kosmo https://www.youtube.com/shorts/GxS4XJfaIT0
- czas pokarze. 
Rozumiem, że dopóki jest lalką, to nie jest widoczny dla dorosłych, ale czy po przemianie jest już widoczny dla wszystkich? 
. . 
.Szkoła i nauka nie były mu w głowie... do tego stopnia, że rodzice obawiali się czy poradzi sobie w dalszym życiu bez wykształcenia 
Ale Dennis lekko nie ma, bo raz - że rodzice stawiają granice, dwa - że trafia na dziewczynę i kolegę ze studiów, dla których nauka jest bardzo ważna. Z tego powodu nie ma wyboru, musi równać w górę, zamiast ciągnąć w dół. Tym bardziej, że nawet Filip bardzo przejmuje się jego sprawami. Rozbawił mnie ten tekst: "gdzie ty tu widziałeś wilki?... prędzej jakiegoś zaadoptuję...". Jestem z tych osób, co siadają na zimnej podłodze i chodzą po domu bez kapci. Bo kapcie to niewola! . Muszę przyznać, że rozpoczynając tą "niekończącą się opowieść" nie przypuszczałam, że tak mnie wciągną losy tej rodzinki Przy okazji powtórzyłam po bardzo długiej przerwie proces studiowania, który w przypadku pilnowania aż dwóch studentów 
okazała się nie lada wyzwaniem 
. W tym konkretnym wypadku okazało się, że przyłapano Dennisa na ściąganiu podczas egzaminu Reakcja tatusia była natychmiastowa. Świetne miny i gesty Simów, bardzo pasują do scenek i sytuacji, a życie studenckie bywa pełne emocji. A tak przy okazji, z przyjemnością przyglądałam się bardzo ładnym wnętrzom, w których mieszka Denis z kolegą. A komiks w sam raz na sobotni poranek i miłe rozpoczęcie dnia! . Spojrzenie na poczynania ludzików z drugiej strony jest bezcenne, bo to skarbnica podejścia do tematu. Niestety gra czasami koryguje moje plany. Sadziłam, że uda mi się obu studentów szczęśliwie i bezproblemowo przeprowadzić przez okres studiów. Nauczyć sumienności i odpowiedzialności i przede wszystkim osiągnąć dyplom z możliwie najwyższym wynikiem. Ambitny plan okazał się prawdziwą drogą przez mękę o czym przekonacie się w dzisiejszej części niekończącej się opowieści ). Dzięki temu mógł podjąć pracę w prestiżowej firmie z całkiem sporym wynagrodzeniem. Ależ TY masz cierpliwość by przechodzić ten cały proces, no ale jak widac, warto bo dużo sie dzieje i sporo fajnych sceneck można uchwycić. Syn wyrósł a czujny oprzyjaciel stara się dbać o jego dobro mimo chyba niespoełnionych oczekiwań a bezinteresowność to jak wiadomo cenna rzecz i łądnie to obrazujesz tą historią. POkazujesz tez trochę ta presję jaką poddani sa uczniowie na różnuch poziomach ale skoro Twoje ludziki dały radę nawet jeśli z przygodami i nie całkiem spełnionymi celami to... może i ja kiedyś wreszcie spróbóję bo Twoje hostoryje autentycznie zachęcają by jednak pograc w tych "życiowych wyzwaniach" jak chociażby życie studenckie. Bardzo lubie tą Twoją rodzinke i jej perypetie 
